دانشجویان پرستاری ساری

ازتراکشن برای موارد زیراستفاده میشود:

1)برای به حداقل رساندن اسپاسم عضلات

2)جاانداختن وبی حرکت کردن شکستگی ها

3)تصحیح امتداد قطعات شکسته

4)اصلاح بدشکلی

5)زیادکردن فاصله سطوح مفصلی

انواع تراکشن:

تراکشن مستقیم:دراین حالت نیروی کششی درجهت مستقیم برقسمتی ازبدن که روی تخت قراردارد اعمال میشودمانند تراکشن اکستانسیون باک.

تراکشن متعادل:دراین حالت اندام بالاتر از تخت قرارمیگیرد واین تراکشن ضمن حمایت از اندام،به بیماراجازه میدهد که بعضی از حرکات راانجام دهدبدون اینکه خطوط نیرو بهم بخورد.

عوارض تراکشن:

1)گسیختگی پوست

2)فشاربروی عصب

3)اختلال درجریان خون

)اتلکتازی

5)پنومونی

6)یبوست

7)بی اشتهایی

8)احتباس وعفونت ادراری

اقدامات پرستاری:

1)بیمار باید دروضعیت صحیح قرارداده شود تادستها وپاها درحالت خنثی قرارگیرند.

2)برای جلوگیری از جابجایی قطعات شکستگی،بیمارنباید ازیک پهلو به پهلوی دیگر بچرخد،ولی میتواند باکمک دیگران موقعیت خودراتغییر دهد.

3)بعدازبرقراری تراکشن،پرستارباید مواردزیرراکنترل کند:

طنابها فرسوده نباشندوداخل شیارقرقره قرارگرفته باشند،

گره های آن مطمئن باشدووزنه ها به طور آزاد آویزان باشد.

4)مناطقی که در معرض فشارقراردارندباید ازنظرقرمزی وگسیختگی پوستی ارزیابی شوند.

5)برای تعویض ملافه ها دو پرستار دردوطرف تخت قرارمیگیرند ونرده های کناری تخت راپایین می آورند.

6)پرستار وضعیت عصبی عروقی اندام بی حرکت راابتدا هر ساعت وسپس هر4 ساعت بررسی میکند

7)ترومبوز ورید عمقی برای بیماران بی حرکت خطر محسوب می شود.پرستارباید بیماررا تشویق کند که درمواقع بیداری ،ورزشهای فعال مچ پا وانقباضات ایزومتریک عضلات پشت ساق را 10بار درساعت انجام دهدتاخون وریدی به حرکت درآید.

8)کمک به انجام ورزشهایی که بیمار ضمن رعایت محدودیتهای  درمانی ناشی ازتراکشن انجام میدهدبه حفظ قدرت وتون عضلات وبهبود جریان خون کمک میکند.

9)تشویق بیمار به سرفه وتنفس عمیق سبب اتساع ریه ها می شود وازعفونت ریه جلوگیری میکند.

10)نوشیدن مایعات کافی به برقراری جریان ادرار وجلوگیری ازیبوست کمک میکند.

11)درصورت یبوست،طبق دستور ازملین ها استفاده کنید.

12)محل پین باید روزانه بررسی شود.

13)هر2ساعت یکبار وضعیت بیمار راازنظر صحیح بودن نحوه کشش کنترل کنید ودرصورت نیاز مجددا به آن وضعیت دهید.

اصول تراکشن موثر:

1) تراکشن باید به طورمداوم اعمال شود تادرجااندازی وبی حرکت کردن محل شکستگی مفید واقع شود

2)وزنه هارانباید جابجا کرد مگراینکه طبق تجویز پزشک،تراکشن متناوب موردنظر باشد

3)هرعاملی که ممکن است مقدارکشش موثرراکاهش داده یاجهت نیروی برایند راتغییر دهدبایدبرطرف شود.

4)هنگام اعمال کشش،بایدبیمار دروسط تخت قرار گیرد وامتداد بدن او صحیح باشد

5)طنابها باید به راحتی روی قرقره ها حرکت کند.

تشخیص های عمده پرستاری درموردبیمار تحت تراکشن شامل موارد زیراست:

1)اطلاعات ناکافی درباره برنامه درمانی

2)اضطراب دررابطه با وضعیت سلامتی وتجهیزات تراکشن

3)دردحاد دررابطه با اختلال عضلانی اسکلتی

4)کاهش توانایی مراقبت از خود

5)اختلال در حرکت فیزیکی درارتباط بااختلال عضلانی- اسکلتی وتراکشن

آموزش به بیمار:

1) سوزش،گزگز،بی حسی،انگشتان سرد ورنگ پریده را به پزشک اطلاع دهید

2) دردی که بابلندکردن عضو ومصرف مسکن تسکین نمی یابد راگزارش کنید.

3)وزن خودراکنترل کنید.

4) جهت پیشگیری از کم آبی وبالا رفتن غلظت خون مصرف مایعات راافزایش دهید.

5) ازشیر زیاداستفاده نکنید چون باعث سنگ ادراری میشود.

منابع:

1)مبانی ارتوپدی-استانداردهای پرستاری

2)هندبوک داخلی وجراحی/ برونر-سودارث

3)هندبوک داخلی جراحی/لاکمن